The curious case of benjamin button

Uzun bir aradan sonra yazabiliyorum, ne guzel.
Bulent abi linkler bolumune bu siteyi de eklemi$ ne mutlu bana.

Neyse efendim Sakarya Universitesi olarak finallerimiz bitmi$ durumda, butun ogrencilerin ustunde buyuk bir rahatlik,
kimilerinde ise buyuk bir mutsuzluk ozellikle finalleri kotu gecenler, senelerini uzatanlar mesela.

Bu yaziyi uzun tutmak amacindayim cunku birkac konudan bahsetmek kritik yapmak istiyorum.

Gecenlerde bir film izledim, aslinda bir film diye nitelendirmemek gerek.. izledikten sonra “muhte$em!” demesini bildik.
Zor begenirim filmleri ben veya herkesin begenmedigini begenirim ne bileyim garip bir sinema zevkim var.

The Curious Case of Benjamin Button filmimiz.
Ba$rolunde Brad Pitt arkada$imiz var (kizlarin bu ismi duyduklarinda heyecanlanmalarini anlamiyorum), konu cok farkli bir$ey.
Insanlar dogar, ya$lanir ve zamani geldiginde ya$li $ekilde olup gider.. fakat David abimizin bu filmde her$ey tersten okunuyor.
Garip bir $ekilde dogan bir ya$li(!) ve sonraki hikayelerini anlatiyor, tabi ki doganin aksine ya$li –> genc –> bebek olarak devam ediyor film. Mekanlar, makyajlar, oyunculuklar gercekten olaganustu, filmi izlerken bazi noktalara takilabiliyoruz, mesela ben bir adamin “bana yedi kez yildirim carpti, biliyor musun” diyip, her defasinda bu cumleden sonra farkli bir yildirim carpmasi ekranlara geliyor falan yedi farkli yildirim carpmasini gostermiyorlar.. veya gosteriyorlar gozumden kacti bilmiyorum ama inatla nerede sonuncu yildirimlar be adam? diye cinnet gecirdigimi bilirim.
ba$roldeki kizil sacli ablamiz ise muazzam fakat bazi ele$tirilere gore irkcilik konusu farkli i$lenmi$, bazi yorumcular bu konuda epey rahatsiz, neyse biraz spoiler gibi yazsam da inanilmaz bir film.

Vakti olanlarin mutlaka gidip izlemesi gereken, bircok insanin klasik tanimina uyacak bir film.
Film hakkinda bir$ey daha yazarsak, biraz Forest Gump biraz da The Notebook filminin kari$imi gibi.. bana boyle geldi tabiki.

Dogum gunum de geldi catti yeminlen, her yil boyle oluyor.. once aylardan ba$liyorum saymaya, sonra birkac ay kaliyor, sonra bir bakmi$im gunlere geci$ yapmi$, sonra saatler.. ve sonra tekrar aylar.

ya$laniyoruz, ya$laniyoruz..

Bir de sevgilimin bana gonderdigi bir yaziyla veda etmek istiyorum.

Sevdiğimle Yaşlanmak İstiyorum

Seneler geçsin, sen beni bil, ben seni bileyim istiyorum.
Benim olduğu kadar dostlarının, dostalarının olduğu kadar benim ol istiyorum.
Nice sıkıntı ve zorluk yaşayıp anlatalım. Yaşayalım ki,
öğrenelim hayatı ve destek çıkmayı.
Birbirimizin omuzlarında ağlamalıyız.
Paylaşmalı ve beraber sıkılmalıyız. Öyle ki, yalnız sıkılmak sıkmalı bizi.
Güzel günlerimizi, evimizde bir şişe şarap ve pijamalarımızla kutlamalıyız.
Ya da bazen dostlarla ucuz biralar içerek…
Böylece yaşamalıyız işte. Sonra çocuğumuz olmalı, Düşünsene senin ve benim olan bir canlı.
Geceleri ağladıkça sırayla susturmalıyız. Sen arada mızıkçılık yapmalısın ve ben söylenerek almalıyım sıranı.
Yorgun olduğum için yemek yapmamalıyım, söylenerek yumurta kırmalısın.
Hava soğukken birbirimize sıkıca sarılıp yatmalıyız. Zaman su gibi akıp giderken, herşey yaşanmış bir hayatımız olmalı.
Herşeye rağmen hiç bıkmamalıyız birbirimizden mutluda olsa, kötüde olsa, yaşadığımız günler bizim günlerimiz olmalı.
Saçlara düşünce aklar, yada gidince aklar, çocukları güvence altına alıp gitmeli bu şehirden.
Kavgasız, her sabah cinayetle uyanılmayan, sessiz bir yere gitmeliyiz.
Geceleri balkonda denizi seyredip, sandalyelerimizde sallanmalıyız.
Eve gelip benden kahve istemelisin.
Çocuklar gelmeli ziyaretimize, geçmişteki hareketli günlerimizi anımsamalıyız.
Ben, “Bey” demeliyim sana, sende “Hanım”.
Öylesevmelisin ki beni bu yazdıklarım korkutmamalı seni. Tebessümler açtırmalı yüzünde.
Birgün bu hayatı bırakıp giderken, sadece mutluluk olmalı yüzümüzde.
Birbirimizi sevmenin gururu olmalı herşeyde…

CAN YÜCEL