güle güle jacko

Her zaman cümleye başladığım gibi buna da başlıyorum.

Bizim jenerasyon ve bizden önceki jenerasyonlar çok iyi tanırlar Michael Jackson’ı, ister filmlerinden ister ise müziklerinden.
O çağlarda çok popülerdi, hatırlarım babam sırf ben çok seviyorum diye vhs kasetlerini kasetçiden alırdı, bende evde canım sıkıldıkça Moonwalker falan izlerdim, tabiki o zamanlar popüler olan kasetçalarda da orjinal kasetlerim vardı. Çok cancanlı gelmişti o yıllarda da, albümün içindeki yazıları tek tek okurdum, anlamadığım kelimeleri ise sözlük açar bulurdum.

Böyle birşeydi işte Michael Jackson sevgisi, tabiki yaş büyüdükçe ve hayatın getirdikleri arttıkça ister istemez unutur olduk kralı, estetik ameliyatları geçirmiş, tecavüz davaları gibi şeyler ayyuka çıkmıştı. Halkın içine çıkamaz hale gelmişti.

Söylemeyi unuttum bir de Sega MegaDrive için oyunu vardı, inanılmaz güzel birşeydi. 16 Bit falan ama böyle jukebox’ın yanına gidip de moonwalk yapmayı çok severdim o derece. Kendisi kısaca hayatımızdaki birçok organa saldırı yaptı resmen ve hiçbirisinde bana göre batırmadı.

Gün içinde birçok radyo kanalı artık diskografisini yayınlar veya durun durun, sourberry’de zaten dönüyor! Eskiye dönüş ve jackoyu anmak için çok iyi bir fırsat.

Özellikle Thrillerdaki sahneler hala da aklımda, kendisi maalesef ki bugün vefat etti. İnanılmaz üzüldüm şahsen, güle güle jacko.

Bir arkadaş şöyle demişti, beyaz zenci artık yok, çocukluğumun yarısı da öyle.. of.