büzi.

Şu sıralar deli gibi meşgulüm,
okulun hidrojen arabası, toplantıları, kendi bitirme tasarımım, ödevler, finaller derken tek hayalimin bundan yaklaşık 4 gün sonrası olduğunu farkediyorum.

Biz insanların sanırım en büyük özelliği, zor anlarımızda ilerideki parlak günleri görüp, onlardan güç almak olmalı.

Bu arada sanırım çok kötü bir alışkanlığım var; onu da geçenlerde arkadaş söyledi ama emin olamadım.

Herşeyini son dakikaya bırakıyorsun, bunun sebebi özgüvenin.  dedi ve ben bir an düşündüm doğru olabilir dedim, gerçekten de herşeyimi son dakikaya bırakıyorum ve o işimi yapınca son dakikada o kadar büyük bir mutluluk oluyor ki eheh anlatamam.

Finaller de öyle mesela çalışıyorum birkaç gün evvelden ama biliyorum ki masif çalışmayı son gün yapacam.

Neyse böyle işte bebeyim.

buralar cehennem gibi.